خبر مىدهند ، ومعجزات از خود گويند ، مانند آن كه فلان را زديم ، و فلان را شفا داديم ، و فلان را منصب داديم ، و فلان را غنى گردانيديم ، مردم سفيه واحمق را به دام آرند ، وگرفتار مكر خود گردانند . وفرقه‌اى از ايشان از غايت مكّارى و دنيا دوستى ، باهر طايفهء بسازند ، و خود را از آن طايفه‌اى وانمايند ، باشيعه شيعه ، و با صوفى صوفى ، با هر گروهى به مذاق ومذهب ومشرب ايشان سخن گويند ، و چون به هم كيشان خود رسند بر خلاف آن گويند ، مانند جمعى از منافقان كه دربارهء ايشان فرود آمده آيهء كريمهء : ( وإذا لقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قالُوا آمَنّا وإذا خَلَوا إلى شَياطِينهِمْ قالُوا إنّا مَعَكُمْ انّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُن « 1 » و مجموع اين گروه زرّاقيه با غايت محبت دنيا ودوستى آش وحلوا ؛ بر مردمان نادان خود را قانع وتارك دنيا وا نمايند . و بايد دانست كه اين جماعت زرّاقيه اين همه دكّان داريها و خود فروشى وفريبندگى به جهت همين وضع كرده‌اند كه ابلهان را به دام آرند ، واحمقان را مريد ومطيع خود سازند ، وجمعى كه خير از شرّ ، و نفع از ضرر ، وسفال از گوهر نشناخته‌اند ، يعنى : نيك را از بد فرق نكنند ، اين فرقه را درويش نام مىكنند ، و كسانى كه فريب اين جماعت

--> ( 1 ) - البقرة : 14 .